Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Ο κήπος των μυστικών

http://www.okipostonmistikon.wordpress.com

Διεθνές Συνέδριο στο ΜΜΑ

«Ελληνική μουσική δημιουργία του 20ού αιώνα για το λυρικό θέατρο και άλλες παραστατικές τέχνες» είναι το θέμα για το φετινό συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στο κύκλο των Ελληνικών Μουσικών Γιορτών. Το συνέδριο θα λάβει χώρα 27-28 Μαρτίου 2009. Διαβάστε τη συνέχεια »

Επικαιρο το αρθρο του Μικη Θεοδωρακη (Τα Νεα, 21-02-2004):

Και ερχόμαστε στον τρίτο άξονα του κακού: την πολιτιστική λαίλαπα που αποβλέπει στην άλωση της ίδιας της ψυχής του ελληνικού λαού. Όσο γι’ αυτό δεν έχει κανείς παρά να εξετάσει τα αποτελέσματα της πολιτισμικής εισβολής στις τελευταίες δεκαετίες. Και ρωτώ: Έγινε μήπως τίποτα έως σήμερα από όλους αυτούς που ελέγχουν τα MME (κυβέρνηση, Βουλή, κράτος, ιδιώτες) και κάθε άλλο οργανισμό υπεύθυνο για την πνευματική και καλλιτεχνική καλλιέργεια του λαού μας, ώστε οι οργανισμοί αυτοί (που κάποιους απ’ αυτούς τους χρηματοδοτεί ο ίδιος ο λαός) να γίνουν υπερασπιστές και φορείς ποιότητας και αξιών; Ναι, έγινε! Ακριβώς το αντίθετο! Όλο αυτό το κολοσσιαίο πλέγμα διαμόρφωσης και χειραγώγησης της κοινής γνώμης, και συνάμα του πνεύματος, της συνείδησης του γούστου και της ψυχής του λαού μας, όχι μόνο ώς τώρα δεν υπερασπίστηκε πνευματικές αξίες και επιτεύγματα, αλλά αντίθετα μετεβλήθη σε πειθήνιο όργανο των δυνάμεων εκείνων που αποσκοπούν στον εκχυδαϊσμό και εν τέλει τον εκβαρβαρισμό του λαού και ειδικά της νεολαίας, γεγονός που όσο περνάει ο καιρός μπορεί να φτάσει έως και τον πλήρη αφελληνισμό μας ως τελικό στάδιο της εθνικής κατρακύλας προς το απόλυτο μηδέν.

Ένα σχετικό βιβλίο…

Κορνήλιος  Καστοριάδης,  Παράθυρο στο χάος, Ύψιλον,  2008,

Ο Καστοριάδης είχε θέσει με ιδιαίτερη δριμύτητα το θέμα του νοήματος αλλά και του μέλλοντος της καλλιτεχνικής δημιουργίας πολύ προτού ξεσπάσει η διαμάχη για «την κρίση της σύγχρονης τέχνης». Η διάγνωσή του ήταν ζοφερή. Η παρούσα κατάρρευση της καλλιτεχνικής δημιουργίας είχε βαριές επιπτώσεις τόσο για το παρελθόν όσο και για το μέλλον. Για το παρελθόν, καθόσον «εκεί όπου δεν υπάρχει παρόν δεν υπάρχει ούτε και παρελθόν». Για το μέλλον, καθόσον «η ζωντανή μνήμη του παρελθόντος και ο σχεδιασμός ενός εκτιμημένου μέλλοντος εξαφανίζονται ταυτόχρονα». Δυστυχώς, στο τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα και μέχρι σημέρα, δεν μεσολάβησε τίποτα που να ακυρώνει τη διάγνωσή του. Πολλά από τα κείμενα που περιλαμβάνονται στην παρούσα συλλογή (με θέμα τη μουσική, τη λειτουργία της κριτικής, την τέχνη ως «παράθυρο πάνω στο Χάος») προεκτείνουν τις σκέψεις του συγγραφέα σχετικά με τις σχέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στην πολιτισμική δημιουργία, στη δημοκρατική κοινωνία και στο αίνιγμα του έργου τέχνης.

182 σελ. Τιμή €15,00

Πηγή http://www.biblionet.gr

Γ’ Πρόγραμμα – Χρίστος Παπαγεωργίου

Το Σάββατο, 5 Απριλίου στις 7.00 μ.μ., η εκπομπή του Χρίστου Παπαγεωργίου στο Γ’ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας φιλοξενεί τον Γιώργο Χατζηνίκο.

Τελευταία Συναυλία

Τη Δευτέρα, 7 Απριλίου 2008 είναι η τελευταία συναυλία των φετινών Ελληνικών Μουσικών Γιορτών. Στις 8:30 μ.μ. στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Θόδωρου Αντωνίου, θα ερμηνεύσει έργα των Βάρβογλη, Καλομοίρη, Ξενάκη, Χρήστου και Παπαδάτου. Εισιτήρια: 5,50 (φοιτητικό) – 14,00 – 22,00.

Ένα σπάνιο πορτραίτο του Μότσαρτ


Ένα σπάνιο πορτραίτο του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, ίσως το καλύτερο που έχει φιλοτεχνηθεί και το οποίο παρέμενε στο σκοτάδι για περισσότερα από 200 χρόνια, κατάφερε να ταυτοποιήσει ένας Αγγλος ερευνητής.

Ο καθηγητής Κλιφ Αϊσεν του King’s College του Λονδίνου χρειάστηκε περισσότερο από έναν χρόνο για να αποδείξει ότι o πίνακας που αγοράστηκε το 2005 από έναν Αμερικανό συλλέκτη είναι ένα αυθεντικό πορτραίτο του σπουδαίου μουσουργού, που πέθανε το 1791.

«Πρόκειται, αναμφισβήτητα, για το σημαντικότερο πορτραίτο του Μότσαρτ που αποκαλύπτεται μετά το θάνατό του» δήλωσε στο BBC, επισημαίνοντας πως υπάρχουν μόνο άλλα τρία αυθεντικά πορτραίτα του συνθέτη από την «περίοδο της Βιέννης», δηλαδή από το 1781 έως τη χρονιά που πέθανε.

Ο πίνακας απεικονίζει τον Μότσαρτ σε προφίλ και τον δείχνει να φορά ένα κόκκινο σακάκι. Σύμφωνα με τον Αϊσεν, το σακάκι είναι σχεδόν το ίδιο με εκείνο που περιέγραφε ο συνθέτης σε μία επιστολή προς τον πατέρα του, το 1782.

Η προσωπογραφία εκτιμάται ότι φιλοτεχνήθηκε το 1783 από τον Αυστριακό ζωγράφο Ζόζεφ Χίκελ και ανήκε στην οικογένεια του Γιόχαν Λόρενζ Χαγκενάουερ, στενού φίλου του Μότσαρτ από το Σάλτσμουργκ.

Περιγραφές της οικογένειας θέλουν τον Χίκελ να δώρισε το πορτραίτο στον Μότσαρτ αφότου ο διάσημος μουσουργός συνέθεσε τη σερενάτα Κ375 για πνευστά, για ένα από τα μέλη της οικογένειας του Χίκελ.

Πηγή: in.gr

Την συγκεκριμένη σερενάτα δε τη βρήκα και έτσι έβαλα “Gran Partitaserenade, 1st movement